ترجمهء اجماليّه : فرمود حضرت امام ( ص ) : زيانكار نيست به خدا قسم كسى كه اتيان كند به حقيقت سجود و اگرچه در عمر يك مرتبه باشد ، و رستگار نيست كسى كه خلوت كند با پروردگار خود در مثل حال سجده در حالى [ كه ] شبيه باشد به كسى كه خدعه كند با خود و غافل و عبث كار باشد از آنچه آماده كرده است حقّ تعالى از براى سجده‌كنندگان از بشارت عاجل دنيوى و راحت اخروى . و دور نيست از حقّ تعالى هرگز كسى كه حسن تقرّب بجويد در سجود او ، و نزديك نيست و نمىشود به سوى او هرگز كسى كه سوء ادب كند و ضايع كند حرمت حقّ تعالى را كه متعلّق باشد قلب او به غير حقّ تعالى در حال سجود او . پس سجده كن سجود كردن كسى كه فروتنى كند از براى حقّ تعالى ، و اظهار ذلّت نمايد و بداند آنكه خلق شده است از خاكى كه قدم مىگذارند بر او خلق ، و آنكه حقّ تعالى خلق كرده است ترا از نطفه‌اى كه نجس مىداند او را هركس ، و موجود كرده است ترا و نبودى . و بتحقيق گردانيده است حقّ تعالى معنى سجود را سبب نزديكى به خود بقلب و باطن و روح ، پس كسى كه قريب شد به او دور مىشود از غير او ؛ آيا نمىبينى در ظاهر آنكه مستقيم نمىشود حالت سجود مگر به پنهان شدن از جميع اشياء و محجوب شدن از هرچه مىبينند او را چشمها ؟ همچنين است امر باطن . پس كسى كه بوده باشد دلش در نماز متعلّق و بسته به چيزى غير حقّ تعالى پس آن شخص نزديك است از اين چيز و دور است از حقيقت آنچه خواسته است خداوند از او در نماز ؛ فرموده است خداى عزّ و جلّ كه نگردانيده حقّ تعالى از براى مردى دو دل در باطن او ، و فرموده حضرت رسول ( ص ) كه حقّ تعالى فرمود : هرآينه مطّلع نمىشوم بر قلب بنده كه بدانم در او اخلاص و محبّت به طاعت خودم از براى وجه خود و طلب رضاى خود مگر